۱

قبلاً هیچ دلیل قانع کننده‌ای برای انتشار یادداشت‌هایم در فضای مجازی نداشتم اما بعد از آشنایی با دیجیتال گاردن و یادگیری در ملأعام تصمیم گرفتم به جای اینکه نوشته‌هایم را به جرم ناقص‌بودن دفن کنم، در همین باغچه‌ی دیجیتال بکارم و با رسیدگیِ مداوم و نظرات دیگران، به رشد و پرورش آن‌ها کمک کنم.

اینجا آنچه را یادگرفتم گزارش می‌کنم. گزارش آموخته‌ها مجبورم می‌کند تا مطالعه‌ی اثر بخشی داشته باشم، آن‌ها را به کار بگیرم و زندگی‌شان کنم.


۲

تیپ شخصیتی من در یادداشت برداری به باغبان نزدیک‌تر است به همین خاطر از روش دیجیتال گاردن استفاده ‌می‌کنم. ابتدای هر یادداشت وضعیت رشد آن را به این صورت علامت‌گذاری می‌کنم:

  • 🌱نهال: برای ایده‌‌های اولیه و یادداشت‌هایی که هنوز کامل نیستند.
  • 🌿درختچه: برای نوشته‌هایی که کمی سر و سامان گرفتند.
  • 🌳همیشه سبز: برای مطالبی که تقریبا کامل هستند.

۳

در وبلاگ‌ها معمولا مطالب بر اساس تاریخ ایجاد لیست می‌شوند و نوشته‌های قدیمی خاک می‌گیرند و فراموش می‌شوند. اینجا خبری از صفحه فید نیست. مدام در باغچه‌ی خود پرسه می‌زنم و نوشته‌ها را اصلاح ‌می‌کنم.


۴

در سازماندهی نوشته‌هایم به جای ساختار سلسله مراتبی از ساختار شبکه‌ای استفاده می‌کنم. یعنی به جای دسته‌بندی موضوعی، تلاش می‌کنم با لینک‌دهی یادداشت‌های مرتبط را به هم پیوند بزنم. در چرا ساختار شبکه‌ای از سلسله مراتبی بهتر است؟ بیشتر توضیح داده‌ام.


۵

گاهی اوقات متن دیگران را به صورت ترکیب مزجی در نوشته‌هایم استفاده می‌کنم. این موارد را به صورت ایتالیک نوشته و منبع را انتهای جمله به این صورت (+) قرار می‌دهم.


۶

به هیچ وجه از متن جنریت شده توسط مدل‌های زبانی‌ برای نگارش یادداشت‌ها استفاده نمی‌کنم.(+)